Σκάνδαλα με ψεύτικους ράβδους χρυσού σε τράπεζες... και η GATA που μυρίστηκε την εμπλοκή Rothchild

"ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός"...

Αν ξεχωρίζαμε κάποια ονόματα οικογενειών, στο βάθος της σύγχρονης ιστορίας της ανθρωπότητας -από το Μεσαίωνα μέχρι σήμερα- για τις απάτες και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι βέβαιο πως θα φιγουράριζε ανάμεσα τους σε περίοπτη θέση αυτό της δυναστείας των Rothchild...

Ψεύτικοι ράβδοι χρυσού στην Τράπεζα της Αγγλίας και της Fort Knox των ΗΠΑ

Σύμφωνα με άρθρο της Pakistan Daily, από τις 11 Γενάρη 2010, αποκαλύφθηκε ένα μεγάλο σκάνδαλο με επιχρυσωμένες μπάρες χρυσού που κυκλοφορούν εδώ και 15 χρόνια σε μεγάλες τράπεζες χωρών, όπου ανάμεσα σε άλλους εμπλέκεται η γνωστή οικογένεια τραπεζιτών Rothchild, που μαζί με την δυναστεία των Rockefellers είναι οι τρισεκατομμυριούχοι του πλανήτη μας, που εμπλέκονται σε εκατοντάδες μικρά και μεγάλα σκάνδαλα που αποκαλύπτονται πλέον σταδιακά...

Όπως αναφέρει ο συντάκτης της Pakistan Daily, όταν κυκλοφορούν πλαστά νομίσματα η ζημιά περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή και επηρεάζει μόνο μερικές δεκάδες ή χιλιάδες ανθρώπους και αφορά φυσικά ένα σχετικά περιορισμένο ύψος χρημάτων. Οι υπηρεσίες ενημερώνουν άμεσα τις τράπεζες σχετικά με το πώς να αναγνωρίζουν αυτά τα ψεύτικα χρήματα και τα καταστήματα λιανικής πώλησης συνήθως διαθέτουν διαδικασίες αναγνώρισης τους (όπως ειδικές πένες για τη δοκιμή του χαρτιού) ώστε γρήγορα να σταματήσει η κυκλοφορία τους.

Αλλά τι γίνεται με χρυσό; Αυτό είναι το πιο ιερό από όλα τα εμπορεύματα, διότι θεωρείται ότι είναι το πιο ασφαλές, αξιόπιστο και πολύτιμο μέσο για την εξοικονόμηση πλούτου.

Μια πρόσφατη ανακάλυψη έγινε τον Οκτώβριο του 2009 αλλά αποσιωπήθηκε στα ΜΜΕ και μόλις τώρα γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό: εκατομμύρια ράβδων χρυσού στο  Fort Knox - όπου βρίσκεται το απόθεμα χρυσού του  Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ - που είναι το μετοχικό κεφάλαιο του εθνικού πλούτου της χώρας είναι ΠΛΑΣΤΕΣ!

Ποιος το έκανε αυτό; Προφανώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ, αναφέρει ο συντάκτης.

Ιστορικό

Τον Οκτώβριο του 2009 οι Κινέζοι έλαβαν μία αποστολή ράβδων χρυσού. Ο χρυσός αποτελεί τρόπο τακτικών ανταλλαγών μεταξύ των χωρών, για να αποπληρωθούν χρέη και να διευθετηθεί το λεγόμενο εμπορικό ισοζύγιο. Οι περισσότερες ανταλλαγές σε χρυσό λαμβάνουν χώρα και αποθηκεύονται σε υπόγειους θαλάμους υπό την επίβλεψη ενός ειδικού οργανισμού με έδρα το Λονδίνο, το London Bullion Market Association (ή LBMA). Όταν η αποστολή έγινε δεκτή, η κινεζική κυβέρνηση ζήτησε να γίνουν ειδικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί η καθαρότητα και το βάρος των ράβδων χρυσού. Σε αυτή τη δοκιμή, τέσσερις μικρές οπές ανοίγονται στις ράβδους χρυσού και στη συνέχεια αναλύεται η σύσταση του μετάλλου.

Οι υπάλληλοι συγκλονίστηκαν από το γεγονός ότι οι μπάρες ήταν ψεύτικες. Οι πυρήνες αποτελούνταν από βολφράμιο και είχαν μόνο μια εξωτερική επίστρωση πραγματικού χρυσού. Επιπλέον, αυτές οι ράβδοι χρυσού, περιέχουν αύξοντες αριθμούς για παρακολούθηση με βάση τους οποίους φαίνεται πως προέρχονται από τις ΗΠΑ και είχαν αποθηκευτεί για χρόνια στο Φορτ Νοξ. Υπήρξαν αναφορές που αφορούν για 5600 έως 5.700 ράβδους της αποστολής, με βάρος 400 ουγκιές η κάθε μία!

Αρχικά πολλοί ειδικοί χρυσού θεώρησαν πως ο ψεύτικος χρυσός προέρχονταν από την Κίνα, που ηγείται στην παραγωγή απομιμήσεων. Οι Κινέζοι έσπευσαν να διερευνήσουν το ζήτημα και εξέδωσαν δήλωση που εμπλέκει τις ΗΠΑ.

Τι αποκάλυψαν οι κινέζοι:

Πριν από 15 χρόνια περίπου - κατά την κυβέρνηση Clinton [νομίζω ο Ρόμπερτ Ρούμπιν, ο Sir Alan Greenspan και ο Lawrence Summers] - φένεται πως είχαν κατασκευαστεί από βιομηχανία στις ΗΠΑ, μεταξύ 1,3 και 1,5 εκατομμυρία ράβδοι βολφραμίου των 400oz (ουγκιές)-  [πάνω από 16 χιλιάδες μετρικοί τόνοι], με μία πολύ υψηλή τεχνική ραφιναρίσματος. Στη συνέχεια, 640.000 από αυτά τα "τούβλα" βολφραμίου έλαβαν ως επικάλυψη ελάσματα χρυσού και απεστάλησαν στο Ft. Knox όπου και παραμένουν μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με την κινεζική έρευνα, ακόμη και η επικάλυψη ήταν επίχρυση ενώ στη συνέχεια δήθεν "πωλήθηκε" στη διεθνή αγορά. Προφανώς, η παγκόσμια αγορά είναι κυριολεκτικά "γεμάτη από ψεύτικες μπάρες βολφραμίου -αντί χρυσό-, σε ποσό που εκτιμάτε στα 600 δισ. δολάρια.

Με τα παραπάνω αποκτά νόημα και μια σκοτεινή είδηση που αρχικά είχε δημοσιευθεί στην NY Post [από την Jennifer Anderson] στα τέλη του Ιανουαρίου 2004.

DA investigating NYMEX executive ,Manhattan, New York, –Feb. 2, 2004.

Σύμφωνα με το άρθρο εκείνο, κορυφαίο στέλεχος του New York Mercantile Exchange έγινε επίκεντρο έρευνας από τον εισαγγελέα του Μανχάταν. Πηγές αναφέρουν ότι στον Stuart Smith, ανώτερο αντιπρόεδρο τότε της NYMEX, επιδόθηκε ένταλμα έρευνας από το γραφείο του εισαγγελέα . Στοιχεία της έρευνας δεν είχαν δοθεί τότε στη δημοσιότητα, όπως επίσης δεν έγινε γνωστή η πορεία και το συμπέρασμα της εισαγγελικής έρευνας.

Αξίζει ωστόσο να γνωρίζουμε πως τα γραφεία του Senior Vice President of Operations της NYMEX - είναι υπεύθυνα για την τήρηση αρχείων [αύξοντα αριθμό και χυτήριο προέλευσης] για ΚΑΘΕ μπάρα χρυσού που χρησιμοποιείται σε ανταλλαγές. Εκεί οφείλουν να τηρούν τα μητρώα αυτά με ακριβή στοιχεία που δείχνουν την καταγωγή του συνόλου του φυσικού χρυσού ως αποδείξεις ...

Να πιστέψουμε πως δεν έγινε τίποτε και πως είναι άσχετη η "διοικητική άδεια" που δόθηκε τότε στον αντιπρόεδρο της NYMEX ;

Οι αποκαλύψεις για τους πλαστούς ράβδους χρυσού εξηγούν επίσης μία άλλη εξαιρετικά ασυνήθιστη ιστορία που συνέβη επίσης το 2004:

Λονδίνο, 14 Απριλίου 2004 (Reuters) - η NM Rothschild & Sons Ltd, που εδρεύει στο Λονδίνο μονάδα της επενδυτικής τράπεζας Rothschild [ROT.UL], θα αποσυρθεί από την εμπορία αγροτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού, στο Λονδίνο, με την αναθεώρηση δραστηριοτήτων του, δήλωσε την Τετάρτη.

Είναι ενδιαφέρον, ότι ο Bill Murphy του GATA, αναφερθήκατε σχετικά με αυτό και πάλι το 2004

"Γιατί ¨αφήνουν οι Rothschild την επιχείρηση χρυσού αυτή τη στιγμή αναρωτιόμαστε εγώ και οι συνάδελφοί μου; Απλά μια εικασία εκ μέρους μου, αλλά νομίζω πως είναι ύποπτο και κάτι δεν πάει καλά. Γνωρίζουν προφανώς πως ένα μεγάλο σκάνδαλο έρχεται και δεν θέλουν να είναι ένα μέρος του ... - MURPHY BILL, LEMETROPOLE, 4-18-2004

Ποια είναι η GΑΤΑ;

Η Gold Antitrust Action Committee (GATA) είναι ένας οργανισμός ο οποίος έχει γίνει τσουχτερός για τις φτέρνες του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ και της Federal Reserve για πολλά χρόνια τώρα. Η βάση των κατηγοριών του GATA είναι ότι τα ιδρύματα αυτά, σε συντονισμό με άλλες κεντρικές τράπεζες είναι συνένοχα και εμπλέκονται σε συναλλαγές χρυσού στις ΗΠΑ έχοντας στα χέρια τους την αθέμιτη χειραγώγηση της τιμής του χρυσού εδώ και δεκαετίες.

Ποια είναι η GLD;

Η GLD είναι η συντομογραφία του Good London Delivery. Το London Bullion Market Association (LBMA) όρισε ως «καλή παράδοση" την παράδοση από έναν φορέα που περιλαμβάνεται στον κατάλογο τους ή που η παράδοσή τους ανταποκρίνεται στα πρότυπα του εν λόγω καταλόγου και οι μπαρες του οποίου έχουν περάσει τη δοκιμή απαιτήσεων που καθορίζονται από την associatiοn και ενημερώνονται κατά καιρούς. Οι ράβδοι πρέπει να είναι καθαρές για ΑU μεταξύ 995,0 και 999,9 ανά 1000. Βάρος, σχήμα, εμφάνιση, βάρος, σχέδια και γραμματόσημα πάνω στης ράβδους ρυθμίζονται ως εξής:

Βάρος: minimum 350 fine ounces AU; maximum 430 fine ounces AU, gross weight of a bar is expressed in troy ounces, in multiples of 0.025, rounded down to the nearest 0.025 of an troy ounce.

Διαστάσεις: the recommended dimensions for a Good Delivery gold bar are: Top Surface: 255 x 81 mm; Bottom Surface: 236 x 57 mm; Thickness: 37 mm.

Fineness: the minimum 995.0 parts per thousand fine gold. Marks: Serial number; Assay stamp of refiner; Fineness (to four significant figures); Year of manufacture (expressed in four digits).

Μετά την εξέταση του ενημερωτικού δελτίου για άλλη μια φορά, γίνεται αρκετά σαφές ότι  η GLD ιδρύθηκε για να αποσπάσει σκόπιμα τα δολάρια των επενδύσεων μακριά από τις νόμιμες αγορές χρυσού και για να δημιουργήσει ένα είδος καταβόθρας που θα αποτελούσε προορισμό για πολλές  από αυτές τις πλαστές ράβδους από βολφράμιο, ώστε να μη δουν ποτέ το φως της ημέρας - πράγμα που καλύπτεται πίσω από το ακόλουθο κείμενο νομιμοποιητικής "ασπίδας" από το νόμο:

[Απόσπασμα από το ενημερωτικό δελτίο GLD στη σελίδα 11]

legalese “shield” from the law:

[Excerpt from the GLD prospectus on page 11]
“Gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket may not meet the London Good Delivery Standards and, if a Basket is issued against such gold, the Trust may suffer a loss. Neither the Trustee nor the Custodian independently confirms the fineness of the gold bars allocated to the Trust in connection with the creation of a Basket. The gold bars allocated to the Trust by the Custodian may be different from the reported fineness or weight required by the LBMA’s standards for gold bars delivered in settlement of a gold trade, or the London Good Delivery Standards, the standards required by the Trust. If the Trustee nevertheless issues a Basket against such gold, and if the Custodian fails to satisfy its obligation to credit the Trust the amount of any deficiency, the Trust may suffer a loss.”

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ γνωρίζει αλλά είναι προφανώς μέρος της ιστορίας. 
Νωρίτερα αυτή τη χρονιά η GATA κατέθεσε για δεύτερη φορά αίτημα Freedom of Information Act (FOIA), ζητώντας από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ τα έγγραφα από το 1990 μέχρι σήμερα , που έχουν να κάνουν με πράξεις ανταλλαγής χρυσού, χρυσά ή προτεινόμενες πράξεις ανταλλαγής χρυσού .

Στις 5, Αύγ, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ανταποκρίθηκε στο αίτημα αυτό FOIA, με την προσθήκη δύο επιπλέον εγγράφων στα έγγραφα που είχε ήδη εμφανίσει στην GATA τον Απρίλιο του 2008, μετά από την προηγούμενη αίτηση FOIA. Τα έγγραφα αυτά ανήλθαν σε 173 σελίδες, πολλά τμήματα των οποίων ήταν αναθεωρημένα (βαμμένα σκούρα). Στην απάντηση της Fed σημειονώταν επίσης ότι υπήρχαν ακόμη 137 σελίδες εγγράφων που δεν αποκαλύφθηκαν διότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους από δημοσιοποίηση.

Η GATA άσκησε έφεση σχετικά στις 20 Αυγούστου, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες που να τεκμηριώνουν τη νομιμότητα των εξαιρέσεων από τη δημοσιοποίηση και μια εξήγηση γιατί  ορισμένα έγγραφα, όπως μία ανάρτηση στην ιστοσελίδα της  Federal Reserve που ασχολείται με πράξεις ανταλλαγής χρυσού, δεν συμπεριλήφθηκαν στο έγγραφο απελευθέρωσης πληροφοριών στις 5 Αυγ.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2009, με επιστολή πάνω σε επιστολόχαρτο της Federal Reserve System,  ο κυβερνήτης της Federal Reserve, Kevin M. Warsh, αρνήθηκε πλήρως την έφεση της GAΤΑ.

Η πρώτη παράγραφος  στην τρίτη σελίδα της εν λόγω επιστολής είναι η πιο αποκαλυπτική.

"Σε σχέση με την έκληση σας, μου επιβεβαίωσαν ότι οι πληροφορίες που παρακρατούνται σύμφωνα με απαλλαγή 4, αποτελούν εμπιστευτικές εμπορικές ή οικονομικές πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις της Federal Reserve Βank που επιτεύχθηκαν στα πλαίσια της έννοια της εξαίρεσης 4. Αυτό περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τις συμφωνίες ανταλλαγών με ξένες τράπεζες για λογαριασμό της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και δεν είναι το είδος των πληροφοριών που δημοσιοποιούνται συνήθως στο κοινό. Η πληροφορία αυτή σωστά κρατήθηκε μυστική από εσάς. "

”In connection with your appeal, I have confirmed that the information withheld under exemption 4 consists of confidential commercial or financial information relating to the operations of the Federal Reserve Banks that was obtained within the meaning of exemption 4. This includes information relating to swap arrangements with foreign banks on behalf of the Federal Reserve System and is not the type of information that is customarily disclosed to the public. This information was properly withheld from you.”

Η ανωτέρω δήλωση είναι μια παραδοχή ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχει ασχοληθεί με swaps (ανταλλαγές) με ψεύτικες μπάρες χρυσού και αρνείται να αποκαλύψει οποιεσδήποτε πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητές της!

Γιατί γίνεται χρήση βολφράμιου;

Αν πρόκειται να εκτυπώσετε πλαστό χρήμα θα πρέπει να έχετε το ειδικό χαρτί, αλλιώς τα χαρτονομίσματα δεν θα έχουν την κατάλληλη υφή και θα μπορούν να ανιχνευθούν εύκολα από ειδικό στυλό που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι έμποροι και οι τράπεζες. Ομοίως, αν πρόκειται για ψεύτικους ράβδους χρυσού θα πρέπει να είστε σίγουροι ότι έχουν το ίδιο βάρος και τις ιδιότητες του πραγματικού χρυσού.

Στις αρχές του 2008 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό στην κεντρική τράπεζα της Αιθιοπίας αποδείχθηκε ότι ήταν πλαστά. Αντί για ράβδοι χρυσού αποδείχθηκε ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από επιχρυσωμένο ατσάλι. Προσπάθησαν να τα πουλήσουν στη Νότια Αφρική και στάλθηκαν πίσω όταν οι Νοτιοαφρικανοί παρατήρησαν αυτό το "μικρό πρόβλημα". Το πρόβλημα με τη λήψη καλής ποιότητας ψεύτικου χρυσού είναι ότι ο χρυσός είναι εξαιρετικά πυκνός. Έχει σχεδόν δύο φορές την πυκνότητα του μολύβδου και είναι 2 1/2 φορές πιο πυκνός από το ατσάλι. Δεν παρατηρήται συνήθως αυτή η ιδιότητα γιατί τα μικρά χρυσά δαχτυλίδια και τα παρόμοια δεν ζυγίζουν αρκετά ώστε να είναι προφανής, αλλά αν έχετε κρατήσει ποτέ ένα μεγαλύτερο κομμάτι χρυσού, γίνεται ολοφάνερη: είναι πολύ, πολύ βαρύ.

Η πρότυπος ράβδος χρυσού για ανταλλαγές μεταξύ τραπεζών, γνωστή ως “London good delivery bar” ζυγίζει 400 ουγγιές troy (πάνω από τριάντα τρεις λίβρες, περίπου 16,5 κιλά), αλλά δεν είναι μεγαλύτερη από ένα βιβλίο. Μία ράβδος χάλυβα, στο ίδιο μέγεθος θα ζυγίζει μόνο 13,5 λίρβες (περίπου 6,525 κιλά).

Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα χρυσού, Theo Gray, το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν πολύ λίγα μέταλλα που να είναι τόσο πυκνά, όπως ο χρυσός και με δύο μόνο εξαιρέσεις όλα τους  κόστίζουν όσο ο χρυσός ή περισσότερο.

Η πρώτη εξαίρεση είναι το απεμπλουτισμένο ουράνιο, το οποίο είναι φθηνό αν είστε μια κυβέρνηση, αλλά δύσκολο για να το αποκτήσουν μεμονωμένα άτομα. Επίσης είναι ραδιενεργό, πράγμα που  θα μπορούσε να είναι πρόβλημα...

Η δεύτερη εξαίρεση είναι ένας πραγματικός νικητής:

βολφράμιο. Το βολφράμιο είναι κατά πολύ φθηνότερο από  το χρυσό (ίσως 30 δολάρια ανά λίβρα σε σύγκριση με 12.000 δολάρια η λίμπρα για το χρυσό τώρα). Και εντυπωσιακό τρόπο  έχει ακριβώς την ίδια πυκνότητα με χρυσό, με τρία δεκαδικά ψηφία. Οι κύριες διαφορές είναι ότι έχει " λάθος" χρώμα και ότι είναι πολύ, πολύ πιο σκληρό από το χρυσό. (Πολύ καθαρός χρυσός είναι αρκετά μαλακός ώστε να  μπορεί να χαραχτεί με το νύχι.)

Μια πολύ καλή απομίμηση ράβου χρυσού θα πρέπει λοιπόν να ταιριάζει τέλεια με το χρώμα, την επιφανειακή σκληρότητα, την πυκνότητα, τη χημική σύσταση και ιτις άλλες διότητες του χρυσού. Για να γίνει αυτό, θα μπορούσε να φτιαχτεί μια μικρότερη μπάρα από βολφράμιο-  κατά 1/8-inch μικρότερη σε κάθε διάσταση σε σχέση με τη μπάρα χρυσού- και στη συνέχεια να προστεθεί ένα στρώμα πραγματικού, καθαρού χρυσού -στρώμα πάχους 1/16-inch- γύρω από τη μπάρα βολφραμίου. Αυτή η μπάρα θα μπορούσε να περάσει για αληθινή και να περάσει από τα συνηθισμένα τεστ γνησιότητας. Μόνο μια οπή με τρυπάνι θα αποκάλυπτε πως πρόκειτε για πλαστή ράβδο χρυσού...

Και κάτι τέτοιο συνέβη στην περίπτωση που αποκάλυψε η Κίνα.

Τι πρόκειται να συμβεί τώρα;

Πολιτικοί σαν τον Ron Paul απαιτούν από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) να ανοίξουν τα αρχεία της για δημόσιο έλεγχο. Όμως, η Fed έχει επανειλημμένως αρνηθεί, δηλώνοντας ότι οι εν λόγω γνωστοποιήσεις θα υπονόμευαν τη λειτουργία της.

Προφανώς και θα την υπονόμευε η αποκάλυψη εμπλοκής της σε τέτοια σκάνδαλα! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο..

Πηγή Fake-gold-bars-in-bank-of-england-and-Fort-knox

Δείτε επίσης το άρθρο σχετικά με τους τρισεκατομμυριούχους Rothcild και Rockefellers, που τελικά τους βρίσκουμε εμπλεκόμενους όποια πέτρα και να σηκώσουμε...
Rothschilds and Rockefellers--trillionaires-of-the-world

Read more: http://vickytoxotis.blogspot.com/2010/01/gata-rothchild.html#ixzz1k3D8qDtP

ΣΕΙΚΙΛΟΣ - ΕΥΤΕΡΠΗ: Η αρχαιότερη, ολοκληρωμένη μουσική σύνθεση

Η αρχαιότερη, ολοκληρωμένη μουσική σύνθεση (με μουσική σημειογραφία) στον κόσμο, που έχει ανακαλυφθεί, μέχρι τώρα.

"Οσον ζής φαίνου,
Μηδέν όλως σύ λυπού
Προς ολίγον εστί το ζήν
Το τέλος ο χρόνος απαιτεί".

Πρόκειται για επιτάφια επιγραφή που ένας λυρικός ποιητής και μουσικός των ελληνιστικών χρόνων, ο Σείκιλος, αφιέρωσε στη γυναίκα του, Ευτέρπη.... πάνω σε μια μικρή στρογγυλή μαρμάρινη στήλη, χρονολογούμενη από τον 2ο αι. π.Χ. Ανακαλύφθηκε από το W. Μ. Ramsay το 1883, κοντά στις αρχαίες Τράλλεις της Μ. Ασίας. Η στήλη χάθηκε κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος της Μικράς Ασίας (1922), αλλά αργότερα βρέθηκε πάλι, σπασμένη στη βάση της.



Μια γυναίκα τη χρησιμοποιούσε ως ανθοστήλη στον κήπο της, και η βάση ήταν κομμένη οριζόντια. Σήμερα εκτίθεται στο εθνικό μουσείο της Δανίας.

Η μελωδία, αποτελούμενη από 37 νότες συνολικά και με έκταση μιας ογδόης, είναι αυτή καθαυτή πλήρης και έχει μια ξεχωριστή χάρη για μας. Όπως λέει ο Reinach, "είναι το πιο πλήρες και πιο ευανάγνωστο δείγμα της αρχαίας γραφής που έφτασε σε μας".

Το ποιητικό κείμενο της επιγραφής αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο, χωρίς μουσική, είναι η αφιέρωση:

"Εικών ή λίθος ειμί, τίθησί με Σείκιλος ένθα μνήμης αθανάτου, σήμα πολυχρόνιον"
[Εικόνα είμαι, παρά πέτρα· ο Σείκιλος με τοποθέτησε στη θέση της αθάνατης μνήμης, ένα μνημείο για πολλά χρόνια].

Το δεύτερο μέρος, το κύριο επιτάφιο, με μουσική, είναι ένα μικρό εγκώμιο:

"Οσον ζής φαίνου, Μηδέν όλως σύ λυπού Προς ολίγον εστί το ζήν Το τέλος ο χρόνος απαιτεί."
Όσο ζεις, φαίνου [να χαίρεσαι], Μη λυπάσαι διόλου, Η ζωή είναι σύντομη, Ο χρόνος οδηγεί στο τέλος.

Το επιτάφιο τελειώνει με τις λέξεις Σείκιλος-Ευτέρ[πη] (ο Σείκιλος στην Ευτέρπη).

Οι νότες της αρχαιοελληνικής σημειογραφίας δεν ήταν παρά γράμματα που γράφονταν πάνω από τις συλλαβές των στίχων, ενώ οι χρονικές αξίες συμβολίζονταν με κάποιες γραμμές που γράφονταν πάνω από τα γράμματα (π.χ. ένας χρόνος = καμία γραμμή πάνω από το γράμμα, δύο χρόνοι = μία παύλα πάνω από το γράμμα, τρεις χρόνοι = μια γωνία και ένας κύκλος κτλ.)



Στην παραπάνω εικόνα διακρίνονται καθαρά τα μουσικά σύμβολα πάνω από τις συλλαβές και στην κορυφή της σελίδας, η μελωδία "μεταφρασμένη" στη σημερινή δυτική σημειογραφία.

Το όνομά του Σεικίλου έγινε γνωστό χάρη σε μια επιτάφια επιγραφή πού βρέθηκε κοντά στις αρχαίες Τράλλεις της Μ. Ασίας. Tο επιτάφιο του Σεικίλου, χρονολογούμενο από τον 2ο αι. π.Χ. ως τον 1ο μ.Χ.· ανακαλύφθηκε από το W. Μ. Ramsay το 1883, χαραγμένο σε επιτύμβια πέτρα, "μια μικρή στρογγυλή μαρμάρινη στήλη, που ανήκε στον κ. Purser και μεταφέρθηκε από το Αιδίνιο", καθώς έγραφε (Bulletin de Correspondance Hellenique VIII, 1883, 277).

Το Αιδίνιο βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη Τράλλεις της Μ. Ασίας, γι' αυτό και το Επιτάφιο είναι γνωστό και ως Επιγραφή των Τράλλεων (Tralleis Inscription). Η μικρή επιτύμβια στήλη ήταν εκτεθειμένη ως το 1922 στη συλλογή του Young στον Μπουτζά, προάστιο της Σμύρνης, όπου ο Laumonier, μέλος της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, μπόρεσε να τη φωτογραφίσει. Για πρώτη φορά, τη δημοσίευσε στο Bulletin de Correspondance Hellenique XLVIII, 50. Η στήλη χάθηκε μετά την πυρπόληση της Σμύρνης, 13 Σεπτ. 1923 (πρβ. Th. Reinach, La mus. gr. σσ. 191-192· Emile Martin, Trois documents de mus.gr., Παρίσι 1953, σ. 49, και φωτογραφία της στήλης).

Η Επιγραφή αποτελείται από δύο μέρη, από τα οποία το δεύτερο είναι το Επιτάφιο με μουσική· ο Ramsay, ωστόσο, "δεν κατάλαβε, καθώς γράφει, τη σημασία αυτών των μικρών γραμμάτων που βρίσκονταν πάνω από τις γραμμές του δεύτερου μέρους". Ο δρ Carl Wessely ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε πως αυτά τα "γράμματα" ήταν στην πραγματικότητα μουσικές νότες· μετέγραψε τη μουσική στη νεότερη σημειογραφία και δημοσίευσε και τις δύο, την Επιγραφή και τη μεταγραφή του, με σχόλια στο Antike Reste griechischer Musik (1891, σσ. 17-26· η μουσική στις σελίδες 21-24). Συζήτησε το θέμα της Επιγραφής με τον Ch.-Em. Ruelle στη Revue des Etudes Grecques (V, 1892, 265-280). Το Επιτάφιο δημοσιεύτηκε πολλές φορές·μπορούν να αναφερθούν οι ακόλουθες: (1) D. Β. Monro The Modes of Ancient Greek Music 89-90 (η μεταγραφή Wessely) με μια σημαντική διόρθωση στο τέλος της τελευταίας λέξης (απαιτεί la-fa δίεση) που πρότεινε ο J. Α. R. Munro (ό.π. σ. 145)· (2) C. v. Jan, Mus. script. Gr. σσ. 452-453, και Συμπλήρωμα, αρ. 4, Sicili epitaphium σ. 38 (στο Συμπλήρωμα το τέλος είναι διορθωμένο [οι τρεις νότες, la-fa δίεσ.-mi, αντί la-fa δίεσ.], όπως στου Monro, παραπάνω)· (3) Th. Reinach La mus. gr. 191-192.


Το Επικούρειο τραγούδι του Σείκιλου

Το αρχαιότερο παγκοσμίως γνωστό τραγούδι, του οποίου σώζονται πλήρως και οι στίχοι και η μουσική, περιέχει ένα σαφές και διαχρονικό επικούρειο μήνυμα. Το έγραψε μετά το 200 πx σε επιτύμβια στήλη κάποιος Σείκιλος από τις Τράλλεις της Μικράς Ασίας, μιας μεγαλούπολης στην κοιλάδα του ποταμού Μαίανδρου.



Η στήλη είναι κυλινδρική, έχει ύψος περίπου 40 εκατοστά και περιέχει στην κοινή ελληνική της ελληνιστικής εποχής ένα επίγραμμα δώδεκα λέξεων και ένα μέλος (τραγούδι) δεκαεφτά λέξεων μαζί με τη μουσική του. Στην κορυφή της στήλης, το επίγραμμα αναφέρει τον άνθρωπο που το έγραψε, καθώς και το σκοπό για τον οποίο το έγραψε: ΕΙΚΩΝ Η ΛΙΘΟΣ ΕΙΜΙ. ΤΙΘΗΣΙ ΜΕ ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΝΘΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΣΗΜΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΝ (Εγώ η πέτρα είμαι μια εικόνα. Με έβαλε εδώ ο Σείκιλος σαν διαχρονικό σήμα αθάνατης μνήμης). Στη μέση υπάρχουν οι στίχοι του τραγουδιού μαζί με τα σύμβολα της μελωδίας, η οποία είναι του λεγόμενου φρυγικού τύπου: ΟΣΟΝ ΖΗΣ ΦΑΙΝΟΥ, ΜΗΔΕΝ ΟΛΩΣ ΣΥ ΛΥΠΟΥ. ΠΡΟΣ ΟΛΙΓΟΝ ΕΣΤΙ ΤΟ ΖΗΝ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ (Όσο ζεις λάμψε, καθόλου μη λυπάσαι. Για λίγο διαρκεί η Ζωή, ο χρόνος καθορίζει το τέλος). Στο κάτω μέρος της στήλης αναγράφεται η αφιέρωση ΣΕΙΚΙΛΟΣ ΕΥΤΕΡΠΗΙ (Ο Σείκιλος στην Ευτέρπη), αλλά δεν γίνεται κατανοητό εάν πρόκειται για τη σύζυγο, την ερωμένη, τη φίλη, την αδελφή ή την κόρη του, ή και απλώς τη Μούσα της μουσικής.


Η ΜΟΥΣΑ  ΕΥΤΕΡΠΗ

Την τελευταία υπόθεση προσωπικά τη θεωρώ πιθανότερη επειδή δεν αναφέρεται κάποια συγγένεια, όπως συνήθιζαν οι πρόγονοί μας στις επιτύμβιες στήλες.

Είναι ολοφάνερο πως το διαχρονικό μήνυμα της στήλης, που αναφέρει το επίγραμμα, παραδίδεται από το τραγούδι. Το μήνυμα αυτό αντιστοιχεί στο επικούρειο απόφθεγμα «όσο ζούμε πρέπει να χαιρόμαστε όπως οι θεοί» γιατί ο θάνατος είναι το τέλος και δεν υπάρχει συνέχεια. Εμφανώς επικούρεια είναι όλα τα αναφερόμενα συστατικά του μέλους: η ηδονή της ζωής, η αταραξία, καθώς και το τελικό όριο της ζωής, ο θάνατος. Αυτό το διαχρονικό μήνυμα αθάνατης μνήμης πιθανότατα ήθελε να μεταδώσει ο Σείκιλος στους συνανθρώπους του, όπως αργότερα ο άλλος μεγάλος επικούρειος Μικρασιάτης, ο Διογένης Οινοανδεύς, που κατέγραψε τη διδασκαλία του Επίκουρου σε τοίχο της πόλης του για να δείξει το δρόμο της ευτυχίας στις επόμενες γενιές, όπως έγραψε ο ίδιος. Διότι οι αληθινά ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν είναι μεμψίμοιροι, φθονεροί και μισάνθρωποι, αλλά θέλουν αυτή τη γλυκύτητα που τους πλημμυρίζει να τη μοιραστούν με τον πονεμένο, τον καταπιεσμένο και το φοβισμένο συνάνθρωπό τους. Ο Επίκουρος, ο πρώτος μεγάλος διαφωτιστής της ανθρωπότητας και ένας από τους ελάχιστους πραγματικά ευτυχισμένους ανθρώπους του καιρού του, έδειξε τον δρόμο της φιλίας, της συμπόνοιας, της επιδίωξης της κοινής ευτυχίας. Και εκείνοι που ακολούθησαν το Δάσκαλο συνέχισαν στον ίδιο δρόμο. Για το λόγο αυτό δεν υπάρχουν στην ιστορία παραδείγματα επικουρείων που κυνήγησαν άλλους ανθρώπους ή συνεργάστηκαν με τυραννικά καθεστώτα για προσωπικά οφέλη.

Όμως, είναι ενδιαφέρον πως, από όσο γνωρίζω, κανείς αρχαιολόγος ή μουσικολόγος ως τώρα δεν έχει συνδέσει την επιτύμβια στήλη του Σείκιλου με την Επικούρεια φιλοσοφία! Η πιο διαδεδομένη άποψη, που προτάθηκε προ εικοσαετίας από τον Αμερικανό καθηγητή Γιον Σόλομον και κυκλοφορεί στους πανεπιστημιακούς κύκλους, είναι ότι ο Σείκιλος έγραψε στην επιτύμβια στήλη κάποιου προσφιλούς του προσώπου, ίσως της συζύγου του, ένα τραγούδι του κρασιού! Για ποιό λόγο το έκανε αυτό ο Σείκιλος δεν το εξηγεί ούτε ο καθηγητής Σόλομον ούτε κανείς άλλος, ίσως γιατί τα νεκροταφεία όλου του κόσμου είναι γεμάτα από...τραγούδια του κρασιού, με διαχρονικά μηνύματα όπως το «ακόμη ένα ποτηράαακι» ή το «παίξτε μου διπλοπενιά και ο μήνας έχει εννιά»... Και δεν πέρασε από το μυαλό κανενός αρχαιομαθούς καθηγητή ότι η μόνη κοσμοθεωρία στην ελληνιστική εποχή που πρέσβευε συγχρόνως και την χαρά της ζωής και το οριστικό τέλος του θανάτου (χωρίς το μύθο της επιβίωσης της ψυχής) ήταν η διδασκαλία του Επίκουρου. Ή μήπως κάποιοι το αντιλήφθηκαν αυτό και το αποσιώπησαν;

Η επιτύμβια στήλη ανακαλύφθηκε το 1883 στην τουρκική πόλη Αϊδίνιο, όπως είναι το σύγχρονο όνομα των αρχαίων Τραλλέων. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922 η στήλη χάθηκε και πολλά χρόνια αργότερα ξαναβρέθηκε σε έναν κήπο τουρκικού σπιτιού. Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού είχε κόψει τη βάση της στήλης για να την χρησιμοποιήσει σαν βάζο για λουλούδια... Σήμερα φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας στην Κοπεγχάγη, αλλά πιστά αντίγραφά του υπάρχουν σε διάφορα μουσεία. Όταν επισκέφθηκα την Ολλανδία τον περασμένο Μάιο, είδα στο Μουσείο Άλλαρντ Πίερσον του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ ένα από αυτά τα αντίγραφα μαθαίνοντας για πρώτη φορά την ύπαρξη αυτού του μοναδικού μνημείου υψηλού πολιτισμού. Αυτού του σπάνιου συνδυασμού της ομορφιάς της τέχνης με το ρεαλιστικό μήνυμα της χαράς της ζωής και της άφοβης και γενναίας αντιμετώπισης του θανάτου. Γιατί η αληθινή τέχνη, όπως μας απέδειξαν οι αρχαίοι φίλοι μας Σείκιλος και Λουκρήτιος, είναι διαχρονική και μιλάει για τη φύση των πραγμάτων, κατευθείαν στο μυαλό και την καρδιά του ανθρώπου ειλικρινά και ευχάριστα.

Βιβλιογραφία
Norton Anthology of Western Music: Ancient to Baroque. Norton & Company, 2006.
Epitaph of Seikilos. C.V. Palisca, Burkholder, 2006.

Άρθρο του Χρήστου Γιαπιτζάκη, Ιατρού - γενετιστή από τον Β' τόμο του περιοδικού Ο Κήπος του Επίκουρου

Πηγή: http://www.macedoniahellenicland.eu/content/view/2698/40/lang,el/

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ο Πλάτων θεωρείτο ως μέγας φιλόσοφος, στον οποίο ωφείλετο η κοσμοθεωρία του ιδεαλισμού, σαν μέθοδος της φιλοσοφικής έρευνας για την αποσαφήνιση του αντικειμένου. Η λαμπρότης του φιλοσοφικού του έργου, έγινε αφορμή να μην εκτιμηθεί όσον έπρεπε η συμβολή του στην ανάπτυξη των μαθηματικών, και μέσω αυτών στις άλλες επιστήμες.
Μόλις κατά τις τελευταίες δεκαετίες, όταν και εμφανίστηκαν οι μαθηματικές θεωρίες των συνόλων και των τάξεων και την επέκταση των συζητήσεων των γνωσιολογικών προβλημάτων που θέτει η ταχύτατη εξέλιξη των επιστημών και ιδιαιτέρων των φυσικών, σχετικά με τις πρώτες αρχές των αριθμών, δόθηκε η αφορμή να μελετηθούν ενδελεχώς τα πλατωνικά κείμενα. Μέχρι τότε η επιστήμονες κατέφευγαν στις γνωστές ως πυθαγόρειες αριθμολογικές πραγματείες.

Οι νεότερες μελέτες έδειξαν ότι ο Πλάτων δεν ήταν απλά γνώστης της μαθηματικής επιστήμης της εποχής του, αλλά και ότι με τις κατευθύνσεις που έδιδε στους ερευνητές (κορυφαίους μαθηματικούς, όπως ο Ηρακλείδης, ο Εύδοξος, ο Ερμόδωρος, Θεαίτητος κ.α.) οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στην ακαδημία που ίδρυσε το 386 π.κ.ε. συνετέλεσε να καθορισθή ο θεωρητικός χαρακτήρας της μαθηματικής επιστήμης και να υπερνικηθεί η οξύτατη κρίση που εμπόδιζε τους πρακτικούς μαθηματικούς (βλέπε «εφαρμοσμένα μαθηματικά) να προχωρήσουν σε νέες λαμπρές ανακαλύψεις. Με τον Πλάτωνα η αριθμητική έρευνα αποκτά την επίγνωση της θεωρητικής της αποστολής. Οι έννοιες του μεγάλου και του μικρού, μας παραδίδει ο Πλάτων στην Πολιτεία του, είναι τελείως συγκεχυμένες στην πρακτική αριθμητική (λογιστική). Διότι την ίδια ποσότητα η κοινή αντίληψη ενός απλού ανθρώπου την εννοεί  και «μεγάλη» και «μικρή». Δηλαδή παραβάλλων τους εξ αστραγάλους προς τέσσαρας τους θεωρεί πολλούς και τους τέσσαρες προς δώδεκα ολίγους, ενώ προσθέτει ανόμοια ή άνισα πράγματα. Χρέος της θεώρησης της φύσεως των αριθμών όμως είναι να αντιληφθεί αυτούς δια της νοήσεως και να φθάσει εις τας «υποθέσεις», δηλαδή τις βάσεις και τα πρώτα θεμέλια τους, από όπου κατερχόμενη μεθοδικώς να δικαιολογήσει τις προτάσεις που θέλει να αποδείξει.

Με τον ίδιο τρόπο ο πρακτικός γεωμέτρης που ασχολείται με τα ορατά σχήματα, αν θέλει να γίνει επιστήμων πρέπει να τα εννοήσει σαν γραφικές απεικονίσεις ιδεωδών γεωμετρικών αντικειμένων. Την αστρονομική επιστήμη δεν την ενδιαφέρει η λαμπρή ποικιλία των ουρανίων σωμάτων, αλλά η εξακρίβωση και η αιτιολόγηση της τροχιάς και της ταχύτητάς τους. (Πλάτων Πολιτ. 529 D).
Από τους προ του Πλάτωνος μαθηματικούς, παρεδόθησαν πολλές επιστημονικές προτάσεις, αλλά αυτός με την επίγνωση της θεωρητικής φύσεως των αριθμών, επέτρεψε την διεύρυνση της έρευνας για νέες επιστημονικές κατακτήσεις.

Ο Πλάτων στην Ακαδημία από την θέση του διευθύνοντος είχε όπως είναι φυσικό σαν έργο του, να αναθέτει τα προβλήματα που ανέκυπταν στις εργασίες της, στους συνεργάτες του, με τελικό αποδέκτη τους αιτούντας  παροχήν βοηθείας.  Φυσικά είχε την ευθύνη της κατεύθυνσης και της επιστασίας του σχεδιασμού.  Φαίνεται όμως ότι ποτέ δεν διεκδικεί για τον εαυτό του την δόξα, όπως κατά κανόνα συμβαίνει σε άλλους σχολάρχες ή επιχειρηματίες. Μόνον από την ενδελεχή μελέτη των έργων του κατά τις τελευταίες δεκαετίες, διαφαίνεται η συνεισφορά του.
Κατά την γνώμη εξ' άλλου του Πλάτωνα, όλες οι μαθηματικές αλήθειες, συγκρινόμενες με την οντολογική η οποία αποκαλύπτεται μόνον με την οντολογία της καθαρής φιλοσοφίας, την οποία αποκαλούσε διαλεκτική, είναι δευτέρας τάξεως. Έχουν μέσα τους κάτι το «υποθετικόν».

«Πολιτ.» 510 C    «Ὑποθέμενοι τὸ τε περιττὸν καὶ τὸ
ἄρτιον καὶ τὰ σχήματα τῶν γωνιῶν τριτά εἴδη. Ταῦτα μὲν ὡς
εἰδότες ποιησάμενοι ὑποθέσεις αὐτὰ, οὐδένα λόγον οὔτε αὐτοῖς
οὔτε ἄλλοις ἀξιοῦσι περί τοῦτων διδόναι ὡς παντί φανερῶν».

Δηλαδή αφού λάβουν ως βάση (οι μαθηματικοί και οι γεωμέτρες) την έννοια του αρτίου και του περιττού και των σχημάτων και των τριών γωνιών, και τα παραδεχθούν σαν γνωστά και σαν θεμελιώδεις προϋποθέσεις, πιστεύουν ότι δεν αξίζει τον κόπο να τα αποδείξουν μιας και θεωρούν ότι είναι φανερά σε όλους.

Έτσι εξηγείται γιατί δεν ασχολήθηκε επισταμένα και ο ίδιος με τον πλουτισμό της μαθηματικής επιστήμης με νέες προτάσεις όπως συνηθίζουν οι μαθηματικοί.
Παρ όλα αυτά πρέπει να παραδεχθούμε ότι είχε επαρκή ικανότητα για τέτοιου είδους εργασίες. Η παράδοση αποδίδει στον Πλάτωνα και μαθηματικέ ανακαλύψεις:

Ο Ηρών αναφέρει ότι ο Πλάτων συνεπλήρωσε την λύσιν της αορίστου εξισώσεως χ.χ+ψ.ψ. =ω.ω. Παρουσίασεν ως πραγματοποιούντα την λύσινταύτην τον τύπον (ν∙ν-1) ∙ (ν∙ν-1) + (2ν∙2ν) = (ν∙ν+1 ) ∙ (ν∙ν+1 ), δια των οποίων επιτυγχάνεται η εύρεσις δύο τετραγώνων αριθμών των οποίων το άθροισμα αποτελεί αριθμόν τετράγωνον.

Πολυθρύλητο ζήτημα αποτελεί η επ' ονόματι του Πλάτωνος φερομένη λύσις του Δηλίου προβλήματος την οποίαν μάς διέσωσε ο σχολιαστής του Αρχιμήδους Ευτόκιος εις τα «Περί σφαίρας και κυλίνδρου» σχόλια του. Η εκτιθέμενη υπό του Ευτοκίου λύσις δεν επιτυγχάνεται δια του διαβήτου
και κανόνος άλλα χρειάζεται μηχανική κατασκευή η οποία θα χρησιμοποεί και περιστροφή και μετατόπιση. Η λύση αυτή δημιούργησε εις τους ιστορικούς της αρχαίας επιστήμης μέγα ζήτημα. Εις την προς τον βασιλέα Πτολεμαίο επιστολή του Ερατοσθένους δεν αναφέρεται ότι ανήκει εις τον Πλάτωνα.
Τουναντίον ο Πλούταρχος αφηγείται εις τον βίο Μαρκέλλου ότι ο Πλάτων απέκρουε τας υπό του Αρχύτου και του Μεναίχμου επινοηθείσας δια μηχανικών μέσων λύσεις του προβλήματος.
Επίσης Θέων ο Σμυρναίος όστις αντλεί από τον υπό του Ερατοσθένους γραφέντα διάλογον υπό τον τίτλον «Πλατωνικός» αναφέρει μεν την εις τους Δηλίους δοθείσαν υπό του Απόλλωνος προσταγήν, χωρίς να αναφέρει ότι ο Πλάτων παρουσίασε σχετική λύση. Επειδή όμως ο Ευτόκιος φαίνεται να είχε υπ' όψιν τον «Πλατωνικόν» του Ερατοσθένους, μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτός γνώριζε λύση σχετική με αυτήν του Πλάτωνος. Δεν είναι απίθανο ο Πλάτων να είχε καθορίσει μόνον τις θεωρητικές προϋποθέσεις νε τις οποίες θα ήταν δυνατόν να λυθεί το πρόβλημα επί τη βάσει των σχέσεων των πλευρών ορθογωνίων τριγώνων, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως.

Ήταν δε φυσικό οι εργαζόμενοι στην Ακαδημία μαθηματικοί να προσπαθούν να εύρουν δια μηχανικών μέσων την λύσιν του προβλήματος. Το κύριο όμως ενδιαφέρον του Πλάτωνος επικεντρωνόταν εις
την διασαφήνση της μεθόδου την οποίαν ονόμαζε «ἐξ ὑποθέσεως
σκοπεῖσθαι», και την οποίαν ο ίδιος ομολογεί ότι είχε παραλάβει εκτων γεωμετρών.
Εις τον «Μένωνα» (86 Ε)  μας παρέχει συγκεκριμένο
παράδειγμα του τρόπου κατά τον όποιον χρησιμοποιείται η μέθοδος αύτη
εις την γεωμετρίαν:

«Λέγω δὲ τὸ ἐξ ὑποθέσεως ὧδε, ὥσπερ οἱ γεωμὲτραι πολλάκις σκοποῦνται, ἐπειδᾶν τις ἔρηται αὐτοῦς,
οἷον περὶ χωρίου, εὶ οἷον τε ἐς τόνδε τὸν κύκλον τόδε τὸ χωρίον τρίγωνον ἐνταθῆναι, εἴποι ἄν τις ὅτι, οὔτω οἶδα εἰ ἔστιν τοὺτο τοιοῦτον, ἀλλʹ ὅσπερ μὲν τινα ὑπόθεσιν προὔργου οἶμαι ἐχειν πρὸς τὸ πρᾶγμα τοιάνδεʹ εἰ μὲν ὲστι τοῦτο τὸ χωρίον τοιοῦτον οἶον παρὰ τὴν δοθεῖσαν αὐτοῦ γραμμήν παρατείναντα
ἐλλείπειν τοιούτω χωρίῳ οἶον ἄν αὐτὸ τὰ παρατεταμένον ἧ, ἄλλο τι συμβαίνειν μοι δοκεῖ, καὶ ἄλλο αὖ, εἰ ἀδύνατον ἐστιν ταῦτα παθεῖν. Ὑποθέμενος οὖν θέλω εἰπεῖν σοι τὸ συμβαίνον περί τῆς ἐντάσεως αὐτοῦ εἰς τὸν κύκλον, εἴτε ἀδύνατον εἴτε μὴ»

Ο Πρόκλος εις τα σχόλια του εις τον Ευκλείδην μας διαβεβαιώνει περί τούτου γράφων:
«Μέθοδοι δʹ ὅμως παραδίδονται καλλίστη μέν ἡ διά τῆς ἀναλύσεως ἐπʹ ἀρχήν ὀμολογουμὲνην ἀνάγουσα
τὸ ζητούμενον, ἡν καὶ ὁ Πλάτων, ὡς φασίν, Λεωδάμαντι παραδέδωκεν, ἀφ, ἧς καὶ ἐκεῖνος πολλῶν κατά γεωμετρίαν εὑρετής ἱστόρηται γενέσθαι».

(Εκ των παραδεδομένων μεθόδων η καλλίστη είναι η αναλυτική, η όποια ανέρχεται από την αποδεικτέαν πρότασιν εις μιαν παραδεδεγμένην ήδη αρχήν. Αυτήν, όπως λέγει η παράδοσις, την εδίδαξεν ο Πλάτων εις τον Λεωδάμαντα, ταύτην δε χρησιμοποιών και εκείνος (δηλαδή ο Λεωδάμας) επραγματοποίησε
πολλάς γεωμετρικός ανακαλύψεις).

Εις τον Πλάτωνα ακόμη ανήκει η τιμή ότι διέγνωσε την παιδαγωγική αξία της μαθηματικής μεθοδολογίας και της εν γένει ενασχολήσεως με τα μαθηματικά. Τα θεωρούσε ως γενικό προπαιδευτικό μάθημα, το οποίο ασκεί την σκέψη και την καθιστά ικανή να επιλαμβάνεται της εξετάσεως παντοειδών προβλημάτων. Δια πρώτη φοράν διαπιστώνεται ότι η ασχολία με τα μαθηματικά προάγει την
«ειδεολογικήν μόρφωσιν», οξύνει δηλαδή το πνεύμα και το καθιστά ικανό να επιλύει δύσκολα προβλήματα οιασδήποτε φύσεως. Δια τούτο εις την είσοδο της Ακαδημίας είχε γραφή το ρητόν: «Μηδεὶς ἀγεωμέτρητος εἰσίτω».

Παλαιότερα, και όταν ακόμη οι πλατωνικές μελέτες δεν ήταν επαρκείς ήταν πολύ διαδεδομένη η αντίληψη ότι ο Πλάτων ασχολείτο μόνον με λογικά προβλήματα ακολουθώντας κατ' αρχάς το παράδειγμα του διδασκάλου Σωκράτους.
Επιστεύετο δε ότι με τα μαθηματικά ασχολήθηκε  πολύ αργότερα όταν μετά τα ταξίδια του στην Αίγυπτο και την Κάτω Ιταλία ήλθε σε επικοινωνία με τους Πυθαγόρειους.
Αλλά η προσεκτική εξέταση των διαλόγων της νεανικής του εποχής απέδειξε ότι η κλίση και η ασχολία του Αθηναίου σοφού για την επιστήμη των αριθμών χρονολογείται από την νεανική του εποχή.
Εις τον «Ίππίαν τον μείζονα», ο οποίος εγράφη πριν το  πρώτο ταξίδι του, γίνεται λόγος περί ασυμμέτρων μεγεθών. Επίσης εις τον «Πρωταγόραν» φαίνεται το έντονο ενδιαφέρον του νεαρού τότε Πλάτωνα για τα μαθηματικά.
Η χρησιμοποίση της δι' υποθέσεων διερευνήσεως φιλοσοφικών προβλημάτων εμφανίζεται και εις τον
διάλογο της νεανικής του εποχής «Χαρμίδην» όπου και  απαντώνται οι όροι «υπόθεσις» και «συμβαίνον» (δηλαδή αποτέλεσμα). Πλατ. Χαρμ. 160 D. 163 Α, 164 C, 175 Β).
Αι Αθήναι ήδη από του μέσου του 5ου αιώνος είχαν καταστεί κέντρο πνευματικόν εις το οποίον καλλιεργούντο οι μαθηματικές επιστήμες. Οι πληροφορίες οι οποίες  φέρουν τον Πλάτωνα ως
μυηθέντα εις τα μαθηματικά υπό των Πυθαγορείων, επλάσθησαν μάλλον σε νεότερες εποχές
ετέθησαν στην κυκλοφορία κυρίως υπό των νεοπυθαγορείων.

Πηγή: ηλ.τα.

 http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=44353:2012-01-26-120000&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=337#ixzz1kmHUkkb4

Νέο τεκμήριο ότι οι Αρχαίοι ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ήταν Έλληνες και μόνο. Αφγανικό χαρτονόμισμα με ελληνική γραφή! "Βασιλέως Μεγάλου Ευκρατίδου". Τα ακούει αυτά η Ψευδο-Μακεδονία των Σκοπίων;

Αυτό που βλέπετε είναι χαρτονόμισμα του 1939 το οποίο όπως θα δείτε
έχει το λιγότερο έντονη Ελληνική επιρροή.Εκτός από τους Ελληνικότατους
μαιάνδρους στο κέντρο της εικόνας βλέπουμε με μεγάλα γράμματα τη φράση
"Βασιλέως Μεγάλου Ευκρατίδου".Ήδη βλέπουμε την Ελληνικότατη αψίδα η οποία δεσπόζει στο κέντρο του
χαρτονομίσματος.
Ως γνωστόν ο νικητής μιας εκστρατείας επιβάλλει την γλώσσα του και τον
πολιτισμό του συνεπώς το ερώτημα για τους Σκοπιανούς και τους
διάφορους "προοδευτικούς" φίλους τους είναι αν αναγνωρίζουν τη γλώσσα
αυτή στο Αφγανικό χαρτονόμισμα και τι συγγένεια έχει με τα
"Σλαβομακεδονικά".Να θυμήσουμε ότι το μόνο κοινό που έχουμε με το
Αφγανιστάν (οι Αρχαίες Βακτριανή και Σογδιανή) είναι αυτή η ένδοξη
εκστρατεία του μεγαλύτερου Έλληνα(και στον κόσμο,και στην ιστορία)
στρατηλάτη που έζησε ποτέ, ο οποίος ήταν και εκπολιτιστής υψίστου
βαθμού για αυτό το λόγο βλέπουμε την επιρροή του μέχρι και σήμερα.
ΠΗΓΗ

Αν η Ελλάδα επιτεθεί, μας τα παίρνει όλα!

Συνέντευξη του Albrecht Ritschl - Για το ελληνικό χρέος μίλησε Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία. Ο Γερμανός καθηγητής της Ιστορίας της Οικονομίας Albrecht Ritschl (LSE) τα λέει έξω από τα δόντια για το ελληνικό χρεός στο έξαλλα ανθελληνικό Spiegel, ο δημοσιογράφος του οποίου δεν πιστεύει στα αυτιά του.

Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανική κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία στο θέμα της Ελλάδας, στη λογική «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε». Κρίνετε δίκαιη αυτή τη συμπεριφορά;

Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι.

Spiegel: Θα μας πείτε τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά. Μάλιστα για τις αποζημιώσεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Επρόκειτο για μια «δανειακή Πυραμίδα», η οποία κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ φρόντισαν να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση της Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία. Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία. Στην ουσία πάνω σε αυτό στηρίχθηκε το περίφημο γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα! Παράλληλα όμως, τα θύματα της γερμανικής κατοχής όπως οι Έλληνες, ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση.

Spiegel: Πόσο μεγάλα ήταν τότε τα ποσά από τις γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl: Με βάση την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, αναλογικά τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Αν τα συγκρίνουμε λοιπόν με τα ελληνικά χρέη, τότε, πιστέψτε, με τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και ίσως της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με το γνωστό πλέον haircut, σαν να μετατρέπεις ένα afro look σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της. Στο ίδιο διάστημα όμως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να σηκώσουν κεφάλι από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Είστε βέβαιος;

Ritschl: Φυσικά! Ήταν όταν ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως πλήρωσε ελαχιστότατες αποζημιώσεις μετά το 1990, ούτε τα αναγκαστικά δάνεια που είχε συνάψει, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Μην κρυβόμαστε! Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, ο δεύτερος μάλιστα ήταν πόλεμος αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το περίφημο «γερμανικό θαύμα» συντελέστηκε πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων. Αυτό δεν το ξεχνούν οι Έλληνες.

Spiegel: Αυτή τη στιγμή συζητιέται η διάσωση της Ελλάδας μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των

κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ελεγχόμενης αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ritschl: Βεβαίως! Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εντελώς ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του ’50. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Άρα είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένη. Επιτέλους θα πρέπει να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν.

Spiegel: Ναι, αλλά το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl: Νομίζω πως έτσι θα πρέπει να γίνει. Έχουμε υπάρξει στο παρελθόν υπερβολικά ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι ανθελληνικές θέσεις που προβάλλουν τα γερμανικά ΜΜΕ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα.

Spiegel: Τι προτείνετε δηλαδή να κάνουμε στο θέμα της Ελλάδας;

Ritschl: Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς. Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους! Ξέρω πως αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Δυστυχώς, η λύση αυτή είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι τελικά θα πρέπει να πληρώσουμε. Μόνο έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Γιατί οι Έλληνες χάνουν την Ελλάδα

Του Μενέλαου Τασιόπουλου

Τι κρύβει ο όρος αποκρατικοποιήσεις και γιατί οι βουλευτές είναι αμφίβολο αν γνωρίζουν τι ψηφίζουν.

Πίσω από τις έννοιες εμπράγματες εγγυήσεις, ιδιωτικοποιήσεις, αποκρατικοποιήσεις, μείωση των δημοσίων δαπανών, προβληματικών επιχειρήσεων του Δημοσίου, αποκεφαλαιοποιήσεις, ανταγωνιστικότητα, άνοιγμα της αγοράς από το κρατικό μονοπώλιο, επενδύσεις στις αποκρατικοποιήσεις και Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου κρύβεται κάτι πολύ απλό:

Ένα τεράστιο πλιάτσικο ελληνικών και ξένων ιδιωτικών συμφερόντων, στη Δημόσια αρχικά και στις ιδιωτικές περιουσίες των Ελλήνων στη συνέχεια.

Στη βάση του περίφημου Μεσοπρόθεσμου που ψήφισε η πλειοψηφία του Ελληνικού Κοινοβουλίου τον προηγούμενο Ιούλιο , προκειμένου να πάρουμε την περίφημη 6η δόση , «έκλεισε» το πρώτο μεγάλο πλιάτσικο σε βάρος των Ελλήνων.

Στις κανονιστικές του εφαρμογές, που πέρασαν από τη Βουλή το φθινόπωρο , περιέχεται και η ίδρυση του περίφημου Ταμείου για την Αξιοποίηση της ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

Πίσω από τον πολύ επικοινωνιακό αυτό τίτλο, κρύβεται ένα Ταμείο, το οποίο ανήκει επί της ουσίας στους πιστωτές και στο οποίο περνάνε κομμάτια της Ελληνικής επικράτειας , για την εξόφληση του Δημοσίου χρέους, με τρόπο αμεταβίβαστο, ως προς την ιδιοκτησία τους.

Δηλαδή ότι μπαίνει στο Ταμείο, το οποίο διοικείται από ελληνόφωνους, πρώην ανώτατα στελέχη κατά βάση της Eurobank με διευθύνοντα σύμβουλο τον κ. Μητρόπουλο, δεν επιστρέφεται ότι και αν γίνει με την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας ή τις επιλογές των κυβερνήσεων.

Τι έχει περάσει στην ιδιοκτησία του Ταμείου

Με απόφαση στις 17 Νοεμβρίου του 2011, ανήμερα της επετείου του Πολυτεχνείου, που η προσοχή της κοινής γνώμης ήταν αλλού και με την ψήφο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, πέρασαν στην ιδιοκτησία του Ταμείου, άρα έφυγαν από την ιδιοκτησία των Ελληνικών κυβερνήσεων και των Ελλήνων τα ακόλουθα :

-Όλα τα μερίδια του δημοσίου στις εξής τράπεζες. Συγκεκριμένα στην ΕΘΝΙΚΗ, ALPHA BANK. ΠΕΙΡΑΙΩΣ. . Άρα και οι τράπεζες αυτές είναι ιδιωτικές, αλλά εμείς συνεχίζουμε από τον προϋπολογισμό να τις στηρίζουμε με κρατικές εγγυήσεις και ρευστό για μην χρεοκοπήσουν. Σ

Σημειωτέον οι εμπορικές - ιδιωτικές τράπεζες είναι πλέον και οι μέτοχοι , που ελέγχουν την Τράπεζα της Ελλάδος, που είναι επίσης ιδιωτική και δεν ελέγχεται από το ελληνικό Δημόσιο, άρα και τις κυβερνήσεις.

-Όλα τα ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ της χώρας: Ως προς την διοίκηση, διαχείριση, λειτουργία, ανάπτυξη, επέκταση, συντήρηση, εκμετάλλευση. Την ιδιοκτησία επί κινητών και ακινήτων σε αυτά. Κέλυφος μένει πλέον η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, που στερείται με τελευταίες υπουργικές αποφάσεις και προσωπικού και πόρων.

-Όλα τα κεντρικά ΛΙΜΑΝΙΑ της χώρας: Συγκεκριμένα τους Οργανισμούς Λιμένος ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, ΛΑΥΡΊΟΥ, ΡΑΦΗΝΑΣ, ΠΑΤΡΑΣ, ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, ΒΟΛΟΥ, ΚΑΒΑΛΑΣ, ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ,ΚΕΡΚΥΡΑΣ

-Όλες τις κρατικές συμμετοχές σε κεντρικούς αυτοκινητόδρομους και τη Γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου: Συγκεκριμένα τα δικαιώματα στα έσοδα στις ΜΩΡΕΑΣ Α.Ε, ΟΛΥΜΠΙΑ Α.Ε, ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΙ Α.Ε , ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε, ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε, ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ Α.Ε, ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε . Σημειωτέον ότι όλοι αυτοί οι αυτοκινητόδρομοι έγιναν τάχα αυτοχρηματοδοτούμενοι, κόστισαν πολλαπλάσια σε κρατικές εγγυήσεις, με αποκορύφωμα την Γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου, που στοίχισε στον κρατικό προϋπολογισμό 25 φορές παραπάνω από το αν είχα κατασκευασθεί από το ελληνικό Δημόσιο με δανεισμό.

Η επιβάρυνση θα μείνει στο χρέος μας και τα έσοδα από τα πανάκριβα διόδια θα πηγαίνουν σε Έλληνες και ξένους ιδιώτες.

- Τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ, στην πλήρη κυριότητα τους

- Τα ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ Α.Ε, στα οποία συμπεριλαμβάνονται φιλέτα σε παραλίες και πολύ ενδιαφέροντα επενδυτικά σημεία.
-
- Το ΝΕΡΟ και η εκμετάλλευση του, μέσα από την παραχώρηση της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, μαζί με τα φράγματα και τα δίκτυα.

- Τα υφιστάμενα και μελλοντικά έσοδα από την ΚΑΒΑΛΑ OIL Α.Ε . μιλάμε για τον πρίνο . πρελούδιο με το τι θα συμβεί με τα μελλοντικά έσοδα από το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο σε Αιγαίο και Ιόνιο.

Συνεχίζουν με το Πολυνομοσχέδιο

Πέραν των παραπάνω προβλέπεται στο Πολυνομοσχέδιο , που θα περάσει από το Κοινοβούλιο την ερχόμενη Τρίτη, να περάσουν στην ιδιοκτησία του Ταμείου, όλα τα κρατικά ακίνητα του Δημοσίου, προκειμένου να αξιοποιηθούν σε real estate από ιδιώτες προς όφελος των πιστωτών.

Δηλαδή αντί να συγκεντρωθούν οι υπηρεσίες του κράτους στα ιδιόκτητα κτίρια του Δημοσίου, προκειμένου να περιορισθούν και οι δημόσιες δαπάνες αντί για τους μισθούς και τις συντάξεις, τα δημόσια κτίρια παραχωρούνται. Οι δημόσιες δαπάνες με τον τρόπο αυτό θα εκτοξευθούν, αφού όλες οι υπηρεσίες του κράτους θα πληρώνουν ενοίκια , τεράστια σε κόστος για την χρεοκοπημένη οικονομία μας.

Πέραν αυτού οι Έλληνες θα χάσουν την ιδιοκτησία των κρατικών κτιρίων, πολλά και τα πλέον σημαντικά των οποίων αποτέλεσαν δωρεές των μεγάλων Ευεργετών και της Εκκλησίας , προκειμένου να στεγασθεί το ελληνικό κράτος. Όλα τα παραπάνω δίδονται χωρίς να διεκδικείται καμία τιμή για την πώληση τους, αλλά μόνον έναντι του δημοσίου χρέους.

Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα παραπάνω προστίθενται στην σκανδαλώδη πώληση των Τηλεπικοινωνιών στους Γερμανούς, ο ΟΤΕ στην Deutch Telekom, με τις πανάκριβες εθελουσίες εξόδους και τα ελλείμματα του να έχουν επιβαρύνει το χρέος των Ελλήνων. Με ανάλογη διαδικασία τα προηγούμενα χρόνια πωλήθηκε και η Ολυμπιακή Αεροπορία, πάλι σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου.

Τα ακίνητα και τα δικαιώματα του Δημοσίου, που έχουν παραχωρηθεί είναι πριν την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης και των «εμπράγματων εγγυήσεων» που αυτή θα προβλέπει. Όπως επίσης πριν το Μνημόνιο 2.

Για παράδειγμα τώρα έχει αρχίσει ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και κλιματικής αλλαγής, Γ. Παπακωσταντίνου την «ναρκοθέτηση» της ΔΕΗ και την απαξίωση της ιδιοκτησίας σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, ώστε να παραχωρηθούν στους Γερμανούς.

Το «πλιάτσικο» με την έννοια αυτή βρίσκεται στην μέση και προβλέπεται να ολοκληρωθεί μέχρι το 2015, αφού όπως όλα δείχνουν οι «αποκρατικοποιήσεις» θα συνεχισθούν με αυξανόμενο ρυθμό. Με τον τρόπο αυτό οι Έλληνες δεν χάνουν μόνον την εθνική τους κυριαρχία , ως προς την Διοίκηση, αλλά και την ιδιοκτησία τους επί την Ελλάδος ως επικράτειας. Πράγματι η Ελλάδα στο μεγαλύτερο μέρος της αρχίζει να μην ανήκει στους Έλληνες.

Σε αυτούς θα μείνει μόνον …ο λογαριασμός !

www.newsbomb.gr

Οτι κάναν στην Αργεντινή το κάνουν τώρα και στην Ελλάδα.Κυβέρνηση που δουλεύει μόνο για τις εταιρίες. News247.gr Ελλάδα Ειδήσεις Έρευνα ΣΔΟΕ για Hellas Power και Energa

τι κάναν στην Αργεντινή το κάνουν τώρα και στην Ελλάδα.Κυβέρνηση που δουλεύει μόνο για τις εταιρίες. News247.gr Ελλάδα Ειδήσεις Έρευνα ΣΔΟΕ για Hellas Power και Energa

Στα νησιά Μάρσαλ αναζητά το ΣΔΟΕ την άκρη του νήματος για το επενδυτικό fund Worldwide Energy. Λήγει η προθεσμία καταβολής δόσης από ρύθμιση οφειλών για την Energa

Με τον ΣΔΟΕ και την Αρχή για το Ξέπλυμα Βρώμικου Χρήματος να αναζητούν την άκρη του νήματος για το επενδυτικό fund Worldwide Energy που φέρεται να εξαγόρασε τις μετοχές ιδιωτικών εταιρειών παροχής ενέργειας Hellas Power και Energa, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, φέρνει στη Βουλή την επικίνδυνη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην αγορά ηλεκτρικήςενέργειας



Οι Hellas Power και Energa, που κατέχουν περίπου το 8% της αγοράς ρεύματος στη χώρα με περίπου 200.000 πελάτες οικιακών και εμπορικών τιμολογίων, οφείλουν περίπου 150 εκατομμύρια ευρώ -70 εκατομμύρια στον ΔΕΣΜΗΕ και τα υπόλοιπα στη ΔΕΗ-, ενώ υπολογίζεται ότι έχουν εισπράξει 100 εκατομμύρια ευρώ από το χαράτσι των ακινήτων που θα πρέπει να αποδώσουν σύντομα.

Όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμα των "Νέων", οι δύο εταιρείες, που ανήκαν έως τον Νοέμβριο στον επιχειρηματία Βασίλη Μηλιώνη και στην οικογένεια Αριστείδη Φλώρου αντίστοιχα, πούλησαν τις μετοχές τους στο ρωσοαραβικών συμφερόντων fund επικαλούμενες ζημιές που ανέρχονταν σε δύο περίπου εκατομμύρια ευρώ τον μήνα.

Για τις οφειλές είχε γίνει ειδική ρύθμιση, αλλά την περασμένη εβδομάδα δεν καταβλήθηκε η δόση των 27 εκατομμυρίων ευρώ προς τον ΔΕΣΜΗΕ.

Η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) και το υπουργείο Περιβάλλοντος ενεργοποιήθηκαν και τότε αποκαλύφθηκε ότι η μεταβίβαση βρισκόταν ήδη υπό το μικροσκόπιο του ΣΔΟΕ και της Αρχής για το ξέπλυμα, καθώς δεν έχουν σταλεί ακόμη από το Νοέμβριο τα στοιχεία που έχουν ζητηθεί από το fund για την εκπροσώπησή του σε επίπεδο φυσικού προσώπου.

Η Energa υποστηρίζει ότι "μέχρι και την προηγούμενη δόση η καταβολή των υποχρεώσεων του ομίλου γινόταν κανονικά, και διεκόπη μόνο όταν ο ΔΕΣΜΗΕ αρνήθηκε να εγγράψει στο μητρώο προμηθευτών το νέο σχήμα που απορρόφησε τις δύο εταιρείες".

Μία ημέρα μετά τη σύσκεψη που έγινε υπό τον υφυπουργό Περιβάλλοντος Ιωάννη Μανιάτη, οι εκπρόσωποι των εταιρειών υποσχέθηκαν να καταβάλουν τη δόση των 27 εκατομμυρίων κάτι που δεν έγινε επειδή, σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας, "οι τραπεζικοί της λογαριασμοί βρέθηκαν δεσμευμένοι".

Εάν το ποσό δεν καταβληθεί ούτε σήμερα Δευτέρα, τότε ο Δ.Σ. του ΔΕΣΜΗΕ, που συνεδριάζει εκτάκτως, αναμένεται να καταγγείλει τη σύμβαση αγοραπωλησίας που έχει μαζί τους, με αποτέλεσμα οι 200.000 πελάτες να επιστρέψουν στη ΔΕΗ.

Εντός της εβδομάδας οι δύο εταιρείες θα προσέλθουν στη ΡΑΕ, έπειτα από απόφαση που έλαβε η ολομέλειά της την περασμένη Πέμπτη να τις καλέσει σε ακρόαση για ανάκληση των αδειών τους.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, που φέρνει με ερώτησή του το θέμα στη Βουλή, επισημαίνει τα ερωτήματα που τίθενται τόσο από την ανεξήγητη ολιγωρία των αρμόδιων θεσμικών αρχών όσο και από τις δυσλειτουργίες μια "απελευθερωμένης" αγοράς ενέργειας που βασίζεται στο ευκαιριακό κέρδος και όχι σε ένα σοβαρό πρόγραμμα επενδύσεων.

Το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Προς τον κ. Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Θέμα: Τα χρέη των Energa και Hellas Power καθώς και η ανεξήγητη ολιγωρία των αρμοδίων θεσμικών αρχών

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου στην αγορά οι εταιρείες Energa και Hellas Power που δραστηριοποιούνται στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές πάνω από 200 εκατ. ευρώ τις οποίες αδυνατούν να εξυπηρετήσουν.

Συγκεκριμένα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των δύο εταιριών που αθροιστικά τροφοδοτούν με ρεύμα περί τους 200.000 καταναλωτές, μόνο προς το ΔEΣMHE ξεπερνούν τα 120 εκατ. ευρώ, ενώ στα 67 εκατ. ευρώ ανέρχονται οι ανεξόφλητες οφειλές προς τη ΔEH. Οι ανωτέρω εταιρείες εξαγοράστηκαν πρόσφατα από το ρωσοαραβικό Fund WORLDWIDE ENERGY LIMITED το οποίο εγγυήθηκε τα χρέη τους.

Παρόλα αυτά, οι νέοι αγοραστές αθέτησαν τη συμφωνία αποπληρωμής των χρεών προς το ΔEΣMHE αφήνοντας τα χρέη ακάλυπτα. Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία για την λειτουργία της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, οι υποχρεώσεις των εταιρειών που δηλώνουν αδυναμία πληρωμής μεταφέρονται κατά το ποσό που αντιστοιχεί στα μερίδια αγοράς στους υπόλοιπους προμηθευτές λιανικής και χονδρικής.

Αυτό σημαίνει ότι η μεγαλύτερη οφειλή θα επιβαρύνει τη ΔEH και στην συνέχεια θα μετακυλήθει στον καταναλωτή. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι μεγάλα και αφορούν τόσο το μοντέλο ανοίγματος της λιανικής αγοράς ηλεκτρισμού που στηρίχτηκε σε ευκαιριακά κέρδη προς τους ιδιώτες όσο και στην ύποπτη ολιγωρία των αρμοδίων θεσμικών αρχών.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

* Ποιος επέτρεψε στις δύο εταιρείες να "φεσώσουν" ΔΕΣΜΗΕ και ΔΕΗ με ληξιπρόθεσμα χρέη 200 εκατ. ευρώ;

* Γιατί δεν προχώρησε ο ΔΕΣΜΗΕ στην κατάπτωση των εγγυητικών επιστολών των δύο εταιρειών, αλλά άφηνε τα χρέη να αυξάνονται;

* Κατά πόσο η PAE προχώρησε στις προβλεπόμενες διαδικασίες για τη μεταβίβαση των εταιρειών και την έγκριση των αδειών μετά την αλλαγή των μετόχων;

* Σε ποιες ενέργειες θα προβεί η κυβέρνηση προκειμένου τα χρέη των Energa και Hellas Power να μην μετακυληθούν στον καταναλωτή;


Πηγή